ABCOUDE - Vorige week kwam de eenmanszaak in nood aan bod. Deze week alles over - dreigend - bankroet bij een BV. In dit crisisjaar komen steeds meer ondernemers in financiële moeilijkheden. Het aantal faillissementen groeit fors, en onlangs ging er zelfs een bank failliet. Dat vraagt om meer duidelijkheid over de mogelijkheden en procedures bij bedrijven met financiele problemen. De redactie zet in dit drieluik alle feiten op een rij.

• Wat gebeurt er als een bedrijf zijn rekeningen niet meer kan betalen?
• Welke opties liggen er open om een faillissement te voorkomen?
• En als een faillissement toch onvermijdelijk is, wat is dan de procedure?
• Wat is de positie van de schuldeisers?
• Hoe eindigt het faillissement?

Vandaag deel 2: In betalingsmoeilijkheden met een bedrijf met een rechtspersoonlijkheid.

Uitstel van betaling (surseance)
Een schuldenaar die zijn financiële verplichtingen niet kan nakomen, kan uitstel van betaling aanvragen bij de rechtbank, om een direct faillissement te voorkomen. Tijdens de surseance kunnen de schuldeisers geen betaling verlangen.

Bewindvoerder
Tijdens de surseance wordt er een oplossing gezocht voor de betalingsproblemen. Het bedrijf kan zo voortbestaan. De rechtbank stelt een bewindvoerder aan die de contracten die het bedrijf afsluit moet goedkeuren.

Gevolgen van een surseance
- De bewindvoerder moet goedkeuring verlenen aan alle vermogenshandelingen van de schuldenaar;
- Schuldeisers kunnen geen betaling afdwingen van vorderingen uit de periode van voor de surseance;
- Schuldeisers kunnen geen faillietverklaring eisen;
- Alle schuldeisers krijgen een gelijk percentage uitbetaald als de schuldenaar en de bewindvoerder hiertoe gezamenlijk besluiten.

Procedure
Bij het aanvragen van surseance moet u vertegenwoordigd worden door een advocaat. Als de rechtbank surseance toekent, volgt er eerst een voorlopige en dan een definitieve surseance. Als de rechtbank weigert, kan de schuldenaar in staat van faillissement worden gesteld.

Akkoord
Zowel schuldeisers als schuldenaar kunnen baat hebben bij een akkoord, waarbij alle schuldeisers een gelijk percentage van de vordering krijgen. Als er een akkoord is, dan kunnen de schuldeisers het onbetaalde deel niet meer opeisen.

Medewerking schuldeisers
Dit akkoord heeft alleen betrekking op concurrente (niet bevoorrechte) vorderingen. Vaak is de medewerking van bevoorrechte schuldeisers zoals de Belastingdienst nodig om tot een acceptabel voorstel te komen. Zij kunnen meewerken door zelf ook met een percentage genoegen te nemen. Meestal is dat het dubbele van het percentage van de concurrente schuldeisers.

Indienen vorderingen
De schuldeisers moeten hun vordering voor een bepaalde datum bij de bewindvoerder indienen. Deze datum wordt vastgesteld door de rechtbank. Bijgaand moet een rekening of een ander schriftelijk bewijsstuk worden ingediend, waaruit de aard en de hoogte van de vordering blijkt. Ingediende vorderingen kunnen door de bewindvoerder worden betwist. Ook schuldeisers kunnen vorderingen van andere schuldeisers betwisten.

Vergadering van schuldeisers
Het akkoord wordt behandeld door een vergadering van schuldeisers. Het akkoord is aangenomen als er voor wordt gestemd door tenminste de helft van de erkende en tot de stemming toegelaten schuldeisers, die samen tenminste 50 procent van de totale concurrente schulden vertegenwoordigen. Als het akkoord wordt afgewezen, kan de schuldenaar in staat van faillissement worden verklaard.

Bevestiging door de rechtbank
Het akkoord moet worden bevestigd door de rechtbank. Dit heet homologatie. Als de rechtbank het akkoord homologeert, is het daarmee bindend. Soms weigert de rechtbank dit, bijvoorbeeld omdat de nakoming van het akkoord niet goed is gewaarborgd of omdat de baten van de boedel hoger zijn dan het bedongen bedrag.

Hoger beroep
Tegen het besluit van de rechtbank om wel of geen homologatie te verlenen, kunnen zowel de schuldeisers als de schuldenaar hoger beroep aantekenen. Na homologatie van het akkoord eindigt de surseance en worden de schuldeisers betaald.

Einde van de surseance
Een surseance van betaling eindigt door:

• het verstrijken van de termijn waarvoor hij is verleend;
• intrekking door de rechtbank, bijvoorbeeld omdat er geen zicht meer is op een bevredigende oplossing voor de schuldeisers;
• intrekking door de schuldenaar als hij meent dat hij de betalingen kan hervatten;
• homologatie van een akkoord door de rechtbank.

In deel 3: De faillissementsprocedure.

Rikco Pardoen | BusinessCompleet.nl