7% extra werklozen zonder koopzondag

ABCOUDE – Concurrentievervalsing stimuleren blijft een stokpaardje van dit kabinet. Zo helpt de regering met de adviescommissie voor de kranten vooral de heersende (lees verouderde) orde. Nu wil men ook de koopzondag verder beperken. Je moet er even over nadenken, maar deze betutteling is regelrechte concurrentievervalsing.

Stel, u hebt een winkel in Amstelveen. Dat is een grote stad met veel bijkomende functies, maar staat niet bekend om zijn toeristische waarde. Daarom is het stadhart van Amstelveen niet elke zondag open, maar slechts 1 keer per maand. Dus gaan duizenden mensen naar bijvoorbeeld Amsterdam dat tegen Amstelveen aanligt. Daar is op zondag vrijwel alles open. Kortom, de ondernemer die in Amstelveen zit, heeft hiermee concurrentie van de winkelcentra, maar hij kan er niets aan doen. Hij mist elke maand 3 verkoopdagen en 36 dagen per jaar. Dat is ruim een hele maandomzet!

Het kabinet krijgt ook kritiek uit eigen gelederen. Voormalig Tweede Kamerlid Marjet van Zuijlen (PvdA), die het initiatief nam voor de toerismebepaling in de winkeltijdenwet, zegt dat de Tweede Kamer in 1996 niet voor niets de mogelijkheid open liet voor gemeenten om zelf te bepalen of ze toeristisch zijn of niet. ,,Dat is bewust een breed begrip gelaten. Twaalf koopzondagen was symbolisch. We wilden daarmee een soort moreel advies uitbrengen, maar tegelijk de deur niet op slot doen.''

En hiermee constateer ik nu 2 nieuwe problemen.

De eerste zit in de formulering van de wet. Als je iets bedoelt, benoem dan ook wat dat is. Nu moet een ex-kamerlid 13 jaar later uitleggen hoe de wet bedoeld zou zijn.

Maar er is meer. Gemeentes zijn mijn inziens geheel onderhevig aan ordinaire vriendjespolitiek, persoonlijke vetes, individuele machtsdromen en soms idiote idealen. Om maar niet te spreken over onderlinge partijpolitiek en tijdelijke lokale politieke partijtjes. Lokaal belang!

Ik vertel u dit omdat ik denk dat het gros van de gemeenten daarom niet in staat is een weldenkende economische beslissing te nemen. Raadsleden zijn te drukke parttimers en wethouders hebben vaak een bedenkelijke achtergrond, zowel inhoudelijk als moreel. Anciënniteit of gebrek aan andere goede mensen binnen een lokale partij is onterecht vaak de reden waarom men een bestuursfunctie krijgt. Maar ook de verwevenheid met de belangen van bewoners moet u niet onderschatten. Iedere beslissing die een lokaal politicus neemt heeft invloed op de buren, kennissen en klasgenoten van de kinderen. De objectiviteit verdwijnt als sneeuw voor de zon.

Het is daarom ook niet voor niets dat de hoogte van belastingen, verordeningen en politiek beleid in een klein land zo kan verschillen. Het loont u soms enkele honderden euro’s om naar uw buurgemeente te verhuizen. Maar ook de beslissingen over politieke onderwerpen, zoals sociale voorzieningen, kunnen te verschillend uitpakken. Waarom is in de ene gemeente de belastingopbrengst per bewoner veel hoger dan in de andere? En waarom kan u in de ene gemeente, groot én klein, wel naar de winkel op zondag en in de andere niet? Waar is dan de nationale of zelfs Europese gedachte gebleven van gelijke rechten, plichten en uniforme wetgeving? Niet bij de gemeente en ook niet bij het kabinet.

Het kabinet zorgt met het inperken van de koopzondagen volgens berekeningen van het Platform Detailhandel, zelfs voor ruim 20.000 extra werklozen. Dat is een stijging van ongeveer 7%, terwijl het in tijden van kredietcrisis belangrijk is om werkgelegenheid te stimuleren.

Ik pleit voor minder lokaal en meer nationaal economisch en sociaal beleid. Gelijke mogelijkheden, kansen en financiële lasten voor alle burgers en ondernemers in Nederland, welke gemeente het ook betreft. Dan is ook beter inzichtelijk welke gemeente het goed doet en welke niet. Want wie naar rato mag besteden als bestuurder zou ook naar rato moeten presteren. Maar als de bestuurder het presteren makkelijker maakt met een flinke lastenverzwaring, viert willekeur hoogtij. Hoewel dat op nationaal niveau ook geldt, maar dat geldt het voor iedereen en is de controle groter.

Bij een sterker nationaal of Europees beleid hoort ook een ondernemersgericht kabinet. Een kabinet dat begrijpt wat ondernemers beweegt of juist beperkt.
Inperken (het woord zegt het al) van koopzondagen is wat mij betreft wederom een van de concurrentievervalsende plannen. Hopelijk maken verstandige oppositiepartijen een flinke vuist.

Bijvoorbeeld met een tegenvoorstel: De nacht- en zondagvergunning standaard bij de vestigingsvergunning! Dat betekent meer kansen voor de ondernemer, meer werkgelegenheid en veilige en bruisende straten als alles langer open is.

Geschreven óp zondag door

Daniel Verschoor | BusinessCompleet.nl

Heeft u suggesties voor een volgende column? Schrijf naar redactie@businesscompleet.nl.