ABCOUDE - In kleine bedrijven wordt vaak gezamenlijk geluncht. Nog niet zo lang geleden was een broodje kaas daarvoor voldoende. Inmiddels zijn bedrijven meer internationaal. Dat heeft ook gevolgen voor de lunch op uw bedrijf. Want in het buitenland is de lunch vele malen belangrijker.

Laten we maar direct met de deur in huis vallen: de gemiddelde werknemer die niet uit Nederland komt heeft waarschijnlijk niet veel met de gemiddelde Nederlandse lunch van een broodje kaas en/of jam, koffie, thee en een glas melk.

Broodje gezond
Al is die lunch in Nederland de laatste jaren natuurlijk wel veranderd. Want alles moet gezonder. Al valt dat in de praktijk ook weer mee, want het blijkt dat de werkende Nederlander vooral op maandag fruit op het werk eet. Naarmate de week vordert, neemt de fruitconsumptie af. Toch is 46 procent van alle tussendoortjes die op het werk worden gekocht fruit. Dat dan weer wel, al hoort fruit natuurlijk bij de lunch..

Naar de bedrijfskantine
Nog meer feiten en cijfers. Iets meer dan de helft van de werkende Nederlanders (53%) heeft een bedrijfsrestaurant op het werk. Toch koopt slechts de helft daar ook de hele lunch. En dat komt omdat bijna veertig procent van de Nederlanders een eigen boterhammetje meeneemt, de rest kopen ze bij in het bedrijfsrestaurant (bron: Intermediair, september 2007).

Hoe lang duurt de lunch?
Van alle werkende Nederlanders neemt 89 procent een lunchpauze van gemiddeld 33 minuten.

Ongeveer een kwart van alle werkenden gaat voor of na de lunch buiten wandelen. En wie een lunchpauze neemt, is productiever dan wie voor de computer zijn broodje opeet (uit: Tijdig van huis, van Denise Hulst, Time-manager en auteur).

En hoe zit dat dan in het buitenland?
Duitsers hebben – net als Nederlanders – een voorkeur om in de bedrijfskantine te lunchen. Naar het schijnt lunchen Italianen meestal thuis en halen Britten hun lunch graag bij de supermarkt. En in Spanje is de werkgever wettelijk verplicht om werknemers die dat willen, warm te laten eten. Dat kan door hen naar huis te laten gaan, door ze restaurantbonnen te geven of heel veel magnetrons op de zaak neer te zetten. En in de Verenigde Staten bestaat de zogenoemde Lunch 2.0. Dit is een groep werknemers in Silicon Valley die gratis gaat lunchen bij de concurrent. En dat is niet zonder reden, het is namelijk een manier om nieuw talent te werven. Maar dat is weer een ander verhaal.

Lunchen als god in…
Voor de meeste Fransen is de lunch de belangrijkste maaltijd van de dag. Men gaat hiervoor rond het middaguur naar huis of naar een restaurant. Veel gasten in het restaurant zijn vaste bezoekers en komen meerdere keren per week of dagelijks in hetzelfde restaurant. Er zijn ook heel veel Franse bedrijven die hun werknemers een soort maaltijdcheques geven. Deze cheques hebben een waarde die elk jaar opnieuw overeengekomen wordt door de directie en de vakbonden en schommelt tussen de 5 en 8 euro.

De Franse werkgever betaalt ruim 60% van dat bedrag, de rest wordt op het salaris van de werknemer ingehouden. De checques zijn alleen geldig in het jaar van uitgifte en eventueel de maanden januari en februari van het jaar erop. Daarna zijn ze definitief ongeldig. Aan het eind van het jaar zijn er dan ook acties van liefdadigheidsinstellingen die oproepen tot doneren van overtollige cheques.

Is de lunch geen volwaardige maaltijd?
Dat is dus een heel andere lunchcultuur dan in Nederland. Ook columnist/ blogger Janneke Vreugdenhil (nrcnext.nl, 19 maart 2010) vraagt zich af hoe toch komt dat in Nederland de lunch niet wordt beschouwd als een volwaardige maaltijd: “zoals in België, in Frankrijk, in Engeland, in Italië, in Spanje, eigenlijk in ieder land buiten het onze.”

3-gangen-lunches in Chili
Op de blog van Vreugdenhil reageren heel veel mensen over hoe er in andere landen wordt geluncht. Zo schreef ene Lisa op het kookblog over Chili, waar 3-gangen-lunches heel gebruikelijk zijn. Een ander schreef over de uitgebreide middagmaaltijden – soms met een biertje, nooit zonder dessert – in Engeland, en weer een ander schreef over de menu’s die in de mensa van haar Romeinse kantoor verkrijgbaar zijn.

Meeneemeetcultuur
Daarnaast mailde een vriendin van Vreugdehil over de lunches in Madrid: “Hier bestaat een hele grote meeneemeetcultuur. Zeker 70% van de mensen die niet thuis kunnen lunchen in verband met de reisafstand, jetsen hun koelboxinhoud in de magnetron. In elk kantoor staan wel een stuk of 20, 30 van die dingen.”

En tenslotte Turkije. In Turkije luncht men ook vaak in de bedrijfskantine. Maar dat gaat dan wel om een volledige warme maaltijd, met voorgerecht, hoofdgerecht en een toetje. Het schijnt voor werknemers nog gratis te zijn ook. De lunches worden in Turkije volledig vergoed door de werkgever. En managers, chefs en andere hoger geplaatsten, zoals buitenlandse consultants, gaan in Turkije meestal met elkaar buiten de deur eten.
Lunch smakelijk!

Jacques de Vos | BusinessCompleet.nl