DEN HAAG - CEO Ab van der Touw wil de soul weer in Siemens brengen. Ondernemer Recep Bakirci wil weten hoe een groot bedrijf werkt. Ze zijn aan elkaar gekoppeld in het project Dare to Have a Dream. “We spraken over hoe we in het leven staan. Dan tref je elkaar op de punten die je echt belangrijk vindt.”

• Bij grote klanten werkt geduld hebben
• Groei bedrijf dwingt anderen te vertrouwen
• Bijzondere resultaten halen met gewone mensen
• Blijf jezelf en stel hardop de vraag waar je mee zit

Wat motiveerde u om aan het project deel te nemen?
Ab van der Touw: “Het is voor Nederlanders nog steeds niet evident dat diversiteit en pluriformiteit een grote bijdrage leveren aan onze economie en aan ons inventieve vermogen. Ik vind het belangrijk om dat uit te dragen, want we lijken steeds meer gesloten te worden.
Een tweede reden is de gezelligheid. Als Recep niet zo’n leuke vent was geweest, dan had ik het niet gedaan”, aldus een lachende Van der Touw.

Recep Bakirci: “Ik ben in mijn leven al snel gaan ondernemen, na 14 maanden in loondienst bij Campina Melkunie. Ik heb mij bij het project aangemeld omdat ik meer wilde weten over hoe een grote organisatie werkt en hoe de CEO van een groot bedrijf denkt. Onze klanten zijn grote bedrijven. Het is goed voor mij om informeel met Ab daarover te kunnen praten.
Een tweede reden is dat Ab en ik elkaar als manager en ondernemer goed begrijpen.”

Wat is het voordeel voor uw bedrijf?
Ab van der Touw: “Ik ben er van overtuigd dat je door je oor buiten de deur te luisteren te leggen, een betere aansluiting kunt vinden tussen wat je onderneming op de markt brengt en waar de samenleving om verlegen zit.

Mijn inzicht wordt zo sterker. Daarnaast zet ik met deze activiteiten Siemens op de kaart.”

Veranderingen bij groei bedrijf
Recep Bakirci: “Ik kan leren van de ervaringen van Siemens. Bijvoorbeeld over wat er verandert als je bedrijf groot wordt.”

Ab van der Touw: “Siemens doet mee met Den Haag Cares. Dat is iets dat onze medewerkers van ons verwachten, zo’n 70 procent doet mee. Het gaat dan om projecten voor een gehandicaptentehuis of voor eenzame bejaarden, maar het draait er op uit dat het teambuilding is voor de medewerkers. Ik kan dat aan Recep laten zien: hij bouwt nu nog zijn onderneming op, maar als de onderneming groot en succesvol wordt, kom je in een andere fase, met andere behoeftes bij het personeel.”

“In het begin is je bedrijf afhankelijk van jouw visie, daadkracht, ondernemerschap en inspiratie. Je bent steeds onmisbaar. Maar als je groter wordt, moet je zorgen dat het bedrijf niet meer zo afhankelijk is van jou. Je moet zorgen voor voldoende opvolging en vertrouwen geven. Accepteren dat anderen de dingen op een andere manier doen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.”

Recep Bakirci: “Dat gevoel van controle, hè.”

Gewone mensen, bijzondere resultaten
Ab van der Touw: “Een van mijn voorgangers zei: ‘Ik ben er beu van dat mensen ondernemer moeten zijn. Ik ben blij dat ze dat niet allemaal zijn, want anders zouden we elkaar de tent uitvechten omdat we allemaal de baas willen zijn.’ Hij had gelijk. Je moet juist proberen om bijzondere resultaten te halen met gewone mensen.”

“Ik kijk naar buiten en dan zie je mensen die nu naar huis gaan (het is kwart voor vier - RP). Er zijn anderen die hier tot 12 uur vanavond nog zitten. Het een is niet beter dan het andere. Sommige mensen die nu naar huis gaan zijn heel effectief geweest, terwijl de mensen die hier tot 12 uur zitten misschien wel de hele dag hebben zitten kletsen en koffie drinken.”

“Als je jonger bent, dan denk je: als je in een positie zit zoals ik, als CEO van zo’n grote, oude onderneming, dan heb je het voor het zeggen. Maar het omgekeerde is het geval. Want wie hebben het voor het zeggen? Mijn raad van commissarissen, mijn ondernemingsraad, mijn vakbonden, mijn medewerkers, mijn klanten. Aan al die mensen moet ik verantwoording afleggen over de keuzes die ik maak.”

“Ik heb ook behoefte aan een klankbord. Ik heb het erg in Recep gewaardeerd dat hij dat wil zijn. Hij is een intelligente, openhartige man met veel ideeën.”

Mensen zijn mensen
Recep Bakirci: “Ik kom uit een gezin met strenge, maar ook simpele regels: wees open en eerlijk. Voor mij zijn mensen mensen, dus kunnen we elkaar begrijpen. Anderen zijn niet minder of meer dan ik en ik praat met iedereen. Ik praat met een herder, maar ik heb ook vijf minuten met de koningin staan praten.”

Wat leert u van elkaar?
Ab van der Touw: “Ik heb van Recep geleerd dat het belangrijk is dat je jezelf blijft en hardop de vragen formuleert waar je echt mee zit. Ook al denk je dat mensen het een domme vraag vinden.”

Geduld bij grote klant
Recep Bakirci: “Ik heb van Ab geleerd geduld te hebben. Zaken doen met een grote organisatie is een onderneming op zich. We hebben drie grote klanten, ING, Caterpillar en SAP. Soms heb ik daar vijf mensen overtuigd en denk ik: ik ben er. Maar dan zijn er nog 25 die er iets over te zeggen hebben, in verschillende landen. Zaken doen met grote ondernemingen is complex. Het is totaal anders dan bij een klein bedrijf. Ook intern kan ik veel makkelijker mensen achter me scharen, terwijl mijn bedrijf met 85 man personeel niet heel klein is.”

Kunt u concrete resultaten noemen?
Recep Bakirci: “De meeting met Ab van der Touw en Monique Gutteling van Siemens Customer Relations was voor ons een eyeopener. We spraken over hoe we ons presenteren op seminars en beurzen. Wij profileerden ons daar altijd met onze producten en diensten. Zij zei: ‘Vraag aan de klant: wat willen jullie, waarom nemen jullie producten en diensten af?’
We hebben onze aanpak aangepast. We zoeken nu de dialoog, vragen wat de klant wil en kijken of wij daar het passende product bij hebben.
Daarnaast hebben Ab en Monique geholpen onze marketinggedachten te structureren.”

Eigen ideeën brengen
Ab van der Touw: “Recep is heel sterk in het ongeremd en met passie zijn eigen ideeën brengen. Wij hadden vorige week maandag een bijeenkomst met al het personeel. Ik moest daar een verhaal houden. Bij ons gaat alles prachtig en professioneel, maar heb je al snel dat 25 man zich over de tekst buigen en hij daardoor kunstmatig wordt. Ik heb gezegd: ik houd een verhaal van 12 minuten vanuit mijn buik. Gewoon wat ik zelf voel. Bij ons is het belangrijk om dat er weer in te brengen: die soul van wat je nou eigenlijk beweegt.”

Hoe vaak ontmoet u elkaar?
Recep Bakirci: “We ontmoeten elkaar maandelijks. Alleen in de zomermaanden is dat niet gelukt.”

U heeft verschillende culturele achtergronden, Nederlands-Indisch en Turks. Zijn er verschillen in de communicatie?

Drijfveren essentieel, uiterlijkheden niet
Ab van der Touw: “Ik ben zelf niet echt ‘Hollands’. In mijn familie hoor ik bij de eerste generatie die in Nederland geboren werd, na negen generaties in Nederlands-Indië.
Verschillen tussen ons zijn er heel beslist. Ik zit in andere netwerken dan Recep, in een andere sociale groep en ik praat anders. Maar dat zijn alleen uiterlijkheden.
Tussen de mensen van mijn eigen culturele achtergrond kom ik mensen tegen die geestverwanten zijn, maar ook mensen waar ik niks gemeen mee heb, behalve dan die uiterlijkheden. Waar gaat het in het leven nou werkelijk om?
Recep en ik hebben het in onze eerste gesprekken niet gehad over waar dit project over gaat en hoe hij iets kan hebben aan mijn ervaring. We spraken over hoe we in het leven staan. Dan tref je elkaar op de punten die je echt belangrijk vindt. Onze innerlijke drijfveren.”

Recep Bakirci: “Ik ben in Turkije geboren en als zesjarig jongetje naar Nederland gekomen. Ik kom uit een gezin dat enerzijds religieus is, maar ook liberaal. Ik denk dat God groot is omdat hij zoveel verschillende mensen en opvattingen naast elkaar laat bestaan. Voor mij zijn mijn waarden en normen mijn drijfveren.
Ik denk dat we in Nederland de afgelopen 10 jaar erg ons best doen om elkaar niet te begrijpen. We zijn de 5 procent die we verschillen zo aan het uitvergroten dat we met zijn allen denken dat we heel verschillend zijn. Maar we zijn allemaal mensen en in essentie hetzelfde.”

Dare To Have A Dream is ook een wedstrijd. Aan het einde van het project kiest de jury het beste koppel. Bent u het beste koppel en zo ja, waarom gaat u winnen?
Recep Bakirci: “Ik wil eigenlijk een aparte wedstrijdbaan. Het gaat niet om het winnen, maar om het uit kunnen dragen van bepaalde ideeën. Als we daarmee mensen iets hebben bijgebracht, voel ik me een morele winnaar.”

‘Born winners’
Ab van der Touw: “Wat ons bindt, is dat we allebei born winners zijn. We geven nooit op.” Lachend: “Maar ik hoef het niet van anderen te horen dat we gewonnen hebben, dat vertellen we wel aan elkaar.”

Recep Bakirci: “Er zitten ook deelnemers in het project die net begonnen zijn. Zij zijn enthousiast en gemotiveerd bezig en haken niet af. Ik vind dat zij eigenlijk een grotere prestatie leveren dan ik. Uit eigen ervaring weet ik dat de eerste paar jaren de moeilijkste zijn. Dan twijfel je nog: ben ik wel een ondernemer? Later weet je: ik heb het eerder gedaan, ik kan het. Dus voor de motivatie zou het beter zijn als een ander team wint.”

Rikco Pardoen | BusinessCompleet.nl

(foto: © Cees den Bakker / Siemens)

Zie ook de eerdere artikelen in deze serie:
Passie en durf leiden tot resultaat (Ronald van Krieken en Adnan Aydemir)
Dromen echt omzetten in bedrijfsstrategie (Faïza Dadi en Ibrahim Karaman)
Ismail: Graag in het old boys network (Dirk Lahuis en Ismail Meral)
Van meer omzet naar meer winst (Aart van ’t Land en Nail Karaman)
Pizzabakker en megaconcern samen in de race (Thomas van Rijckevorsel en Nurettin Gören)
Tips voor echte groei (Marco Korff en Halil Yüksel)
U kunt altijd meer korting krijgen (Thomas Pehrson en Filiz Yesil)