WASHINGTON - Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is in 1944 opgericht om de economische samenwerking in de wereld te stimuleren en de stabiliteit van de wereldeconomie te beschermen. Daarvoor voorziet het de 187 lidstaten van economisch advies en verstrekt het hulpkredieten aan landen die in de financiële problemen komen.

In de eerste jaren van deze eeuw leek de rol van het IMF grotendeels uitgespeeld, maar de uitbraak van de internationale recessie in 2008 zette het fonds weer duidelijk op de kaart. Niet alleen liep het aantal aanvragen voor noodleningen sterk op, internationaal werd het instituut ook aangewezen als de belangrijkste waakhond van de wereldeconomie.

Daarvoor werd de kas van het fonds fors uitgebreid, werden nieuwe kredietfaciliteiten opgetuigd en kreeg het IMF veel bredere toezichtstaken toebedeeld. Om die grotere rol met overtuiging te kunnen spelen moet het bestuur van het fonds echter worden aangepast aan de nieuwe economische realiteit.

Het IMF-bestuur van 24 leden wordt nog altijd gedomineeerd door de Verenigde Staten en Europa, dat circa een derde van de stoelen bezet houdt. Afgesproken is dat nieuwe economische machten vanaf volgend jaar meer stemrecht krijgen en dat er meer ruimte voor hen komt aan de bestuurstafel.

Van de Europese landen wordt daarom verwacht dat ze enkele van hun plekken opgeven. Het is nog onduidelijk hoe zij dit willen doen. Grote landen als Frankrijk, Duitsland en Groot-Brittannië hebben recht op een vaste zetel en lijken niet van plan dit op te geven.

De druk om op te schuiven ligt daarom vooral bij de kleinere landen, zoals Nederland, België en Zwitserland.

Nederland vertegenwoordigt in het bestuur naast de eigen belangen ook die van twaalf andere landen, voornamelijk uit Oost-Europa en de voormalige Sovjet-Unie. Onder hen bevinden zich landen waar aanzienlijke IMF-programma's lopen zoals Oekraïne en Roemenië.

(c) ANP 2010 alle rechten voorbehouden