BREUKELEN - Banken hebben het kredietrisico van kleine en middelgrote ondernemingen onvoldoende in kaart. Zij zijn daardoor minder geneigd tot kredietverstrekking aan het MKB, hetgeen de groei van deze ondernemingen belemmert. Dat concludeert Frieda Rikkers in haar proefschrift, dat zij vrijdag 26 februari 2010 aan de Nyenrode Business Universiteit verdedigt.

In geïndustrialiseerde landen valt meer dan 90% van alle ondernemingen onder de definitie MKB en is ongeveer tweederde van de beroepsbevolking hierin werkzaam. MKB ondernemingen zijn voor investeringen sterk afhankelijk van banken voor hun externe financiering, omdat zij beperkt of geen toegang hebben tot de kapitaalmarkt.

Een betere inschatting van het kredietrisico van MKB financieringen leidt tot een efficiëntere toewijzing van financiële middelen, de juiste bedrijven krijgen krediet, wat de economie als geheel stimuleert. Het MKB is aanjager van economische groei in veel landen. Zonder efficiënte bancaire kredietverlening aan het MKB wordt de ontwikkeling van kleine en middelgrote bedrijven aanzienlijk beperkt.

Frieda Rikkers, verbonden aan Nyenrode Business Universiteit en de Universiteit van Tilburg, belicht in haar proefschrift een aantal aspecten met betrekking tot kredietverlening aan het MKB en het kredietrisico van dit segment. Zij richt zich onder andere op het effect van immateriële vaste activa op het voorspellen van wanbetaling van het MKB. Een toenemend aantal bedrijven heeft immateriële vaste activa, zoals goodwill, op de balans staan. Dit beïnvloedt de op de jaarrekening gebaseerde indicatoren van wanbetaling aanzienlijk.

Banken corrigeren de jaarrekeningen van hun kredietrelaties voor deze immateriële activa.

De reden hiervoor is dat immateriële activa bij gedwongen verkoop vaak nauwelijks of geen waarde hebben en immateriële activa kunnen gebruikt worden om de jaarrekening te manipuleren. De resultaten van het onderzoek tonen echter aan dat kredietrisicomodellen die gebruik maken van ratio's waar de balans niet is gecorrigeerd voor de immateriële vaste activa een significant betere indicatie van kredietrisico geven. Dit toont aan dat banken wat betreft immateriële vaste activa een te conservatief beleid voeren.

(c) ANP 2010 alle rechten voorbehouden