AMSTERDAM - Met de benoeming van Christine Lagarde is er in ieder geval één noviteit doorgevoerd in de leiding van het Internationaal Monetair Fonds (IMF). De leider van 's werelds belangrijkste economische instituut komt nog altijd uit Europa, en opnieuw uit Frankrijk, maar is voor het eerst een vrouw.

Lagarde gold al vanaf de eerste uren na zijn arrestatie op het vliegveld van New York als de gedoodverfde opvolger van haar landgenoot Dominique Strauss-Kahn. De 55-jarige minister van Financiën verkreeg in no-time de steun van haar collega's uit Europa, die opnieuw vasthielden aan hun vastgeroeste 'recht' op de hoogste post in de wereldeconomie. Lagarde is de 11e opeenvolgende Europese IMF-baas, en de vijfde uit Frankrijk, sinds de oprichting van het fonds in 1944.

De aanhoudende claim van Europa op de topfunctie bij het IMF zette veel kwaad bloed onder opkomende economieën als Brazilië, India en China. Vooral het argument dat het IMF door de schuldencrisis behoefte heeft aan Europese leiding viel slecht. Tijdens de Aziëcrisis in de jaren negentig waren er immers ook weinig Europese leiders die pleitten voor een IMF-baas uit Azië. De nieuwe economische machten schaarden zich echter niet unaniem achter één tegenkandidaat. De Mexicaanse centralebankpresident Augustin Carstens probeerde de verkiezing tot een echte strijd te maken, maar echt serieus werd zijn kans op de post nooit.

De Française deed bij haar sollicitatiegesprek haar best om boven de partijen te staan.

,,Ik ben hier niet om de belangen van een bepaalde regio te dienen, maar die van alle leden'', vertelde ze het IMF-bestuur. Ze benadrukte daarbij dat ze als vrouw ook een bijdrage zou leveren aan de diversiteit aan de top van het fonds.

Lagarde's kwaliteiten worden sinds de financiële crisis internationaal geroemd. Als minister was ze prominent aanwezig bij bijeenkomsten van de G8 en de G20, waar de noodoplossingen werden bedacht die de totale ineenstorting van de wereldeconomie moesten voorkomen. Haar optreden tijdens de recessie bezorgde haar ook in eigen land een behoorlijke populariteit.

Voordat Lagarde de politiek inging, werkte ze als advocate voor het Amerikaanse kantoor Baker & McKenzie, waar ze in 1999 bestuursvoorzitter werd. In 2005 nam toenmalig premier Dominique de Villepin haar op in het Franse kabinet als minister van Handel. Na de verkiezing van Nicolas Sarkozy tot president in 2007 werd Lagarde, die behoort tot de centrumrechtse partij UMP, minister van Financiën.

Lagarde werd op 1 januari 1956 in Parijs geboren als Christine Lallouette. Als tiener deed ze aan synchroonzwemmen en bracht het daarmee tot het nationale team. Na haar rechtenstudie in Parijs en een studie politieke wetenschappen in Aix-en-Provence werkte ze als advocate in Parijs. In 1981 trad ze in dienst van Baker & McKenzie. Ze spreekt vloeiend Engels en is welbespraakt. Dat maakt haar tot een welkome gast in programma's van onder meer BBC en CNN.

(c) ANP 2011 alle rechten voorbehouden