ARNHEM - Stel u hebt 2-3 jaar geleden een bedrijf overgenomen. Kredietcrisis, what crisis? De economie floreerde. De aankoopprijzen van veel ondernemingen lagen hoog. De verkopers beleefden mooie tijden, de kopers moesten stevig betalen. 

Maar goed, u heeft destijds alle mogelijke financieringsbronnen aangeboord. Allereerst bij uzelf, met spaargeld of wellicht een 2e hypotheek. Mogelijk had u een kapitaalkrachtig familielid met veel vertrouwen in uw goede businessplan. En misschien wilde de verkoper u ook ter wille zijn door een deel van de koopsom nog enige tijd in de onderneming te laten. En last but not least: de bank. Waarschijnlijk is uw financiering van de overname destijds met de bank snel en soepel geregeld. De wereld lag aan uw voeten!

Wie had gedacht dat zich in 2009 in diverse branches omzetdalingen zouden voordoen tot wel 25% en soms nog meer Ongekend voor velen onder ons. Het tempo en de diepgang van de recessie heeft een gat geslagen in alle goede plannen die u had bij de overname. Dit is erger dan het worst case scenario dat u en de bank destijds hadden doorgerekend bij de overname. En nu?

Eerst een stukje financieringstheorie. Bij financiering van een aandelenovername door de bank moet in veel gevallen een deel van de koopsom worden gefinancierd op holding niveau, zonder aansprakelijkheid of zekerheden vanuit de onderneming die wordt overgenomen.

De kenners onder u weten dat dit te maken heeft met het wetsartikel 207C. De wet verbiedt dat een overgenomen bedrijf wordt leeggehaald door de koper.

Deze holding bezit doorgaans alleen de aandelen in de werkmaatschappij. Daarom kunnen  alleen de aandelen in die werkmaatschappij aan de bank tot zekerheid worden verpand. Wanneer de onderneming in zwaar weer geraakt, of nog erger failliet gaat, zijn de aandelen van de die werkmaatschappij (vrijwel) waardeloos. Een nachtmerrie van elke bank die overnames financiert.

Banken hebben de afgelopen jaren veel overnamefinancieringen verstrekt aan holdings.  Aan de holdingfinanciering werden diverse financile ratios gekoppeld, waarvan de bekendste zijn: debt-ebitda (meestal maximaal 3), interest-coverage (meestal minimaal 3)en cash-cover of debt-service capacity (meestal minimaal 1,0-1,2). Excuus voor alle Engelse termen maar onder deze namen zijn ze bekend.

En dan slaat de kredietcrisis hard toe in 2009. En diverse sectoren mogen hun borst natmaken voor 2010. Veel kopers  van 2-3 jaar geleden zijn door de financile ratios van de bank heengezakt. De kans is groot dat dit aantal in 2010 zal toenemen.         

Stel u zakt door de ratios heen. Betekent dat dan het einde van de kredietovereenkomst en misschien wel van uw onderneming? Zo ver zal het in veel gevallen niet hoeven te komen.

Als u de bank correct informeert en deze vervolgens zijn werk goed doet, dan krijgt u een brief waarin wordt geconstateerd dat u niet meer voldoet aan de afspraken die zijn gemaakt bij de oorspronkelijke financiering. U bent dan formeel in gebreke. Aan u de taak om een goede schriftelijke verklaring en onderbouwing te geven van de situatie, en om aan te geven wanneer u verwacht weer aan de oorspronkelijke afspraken te kunnen voldoen. In dat geval zal de bank meestal aangeven in te stemmen met het tijdelijk niet nakomen van de afspraken. De bank geeft u dan een waiver, vastgelegd in een formele brief. U kunt weer adem halen. Maar ook als de problemen een meer structureel karakter hebben kan de bank het krediet niet zo maar opzeggen. In diverse situaties zijn banken die dat toch gedaan hebben door de rechter teruggefloten.  Sleutel blijft: manage het contact met de bank! Laat u eventueel bijstaan door ervaren adviseur die vaker met het bijltje heeft gehakt.

Wat er ook gebeurt: blijf te allen tijde zorgvuldig en tijdig in de informatievoorziening naar de bank en communiceer actief en open met uw accountmanager.
   
Tot slot een literatuurtip over dit onderwerp, een toegankelijk en praktisch boek: 'Bankkrediet, macht of onmacht', auteur: Mr. P. Vos, uitgeverij: Kluwer.

Rob Magendans | Croon & Magendans