AMSTERDAM - Het Hof Leeuwarden heeft onlangs geoordeeld dat een werkgever niet aansprakelijk is voor de schade die een werkneemster als gevolg van seksuele intimidatie binnen haar bedrijf heeft geleden. De werkneemster was er niet in geslaagd bewijs te leveren van het verband tussen de seksuele intimidatie en haar schade. Volgens het Hof was de werkgever haar zorgplicht voldoende nagekomen door een klachtenprocedure seksuele intimidatie op te stellen. Wat speelde er?

Werkneemster is van april 2000 tot januari 2004 in dienst van haar werkgever werkzaam geweest. Tijdens haar dienstverband heeft zij meermalen (in)direct melding gemaakt van seksuele intimidatie. Na de eerste melding heeft de werkgever een klachtenregeling opgesteld. Bij het tweede voorval heeft de melding bij de klachtencommissie geleid tot een berisping van de collega van werkneemster. Nadat in de OR klachten waren aangevoerd over het kleedgedrag van werkneemster, is uniforme bedrijfskleding ingevoerd.

De werkneemster stelde nu haar voormalige werkgever aansprakelijk voor schade door geen dan wel onvoldoende maatregelen te treffen tegen de collegae die zich schuldig maakten aan seksuele intimidatie. De vordering van werkneemster vindt haar grondslag in de stelling dat zij psychische en lichamelijke klachten ondervindt die gerelateerd zijn aan de seksuele intimidatie bij haar werkgever.
Naar het oordeel van het Hof heeft zij echter geenszins aannemelijk gemaakt dat haar lichamelijke en psychische klachten en de daaruit voortvloeiende schade het gevolg zijn van de beweerde seksuele intimidatie.

Het hof merkte voorts op dat van de door werkneemster ter zake van haar vordering aangehaalde gevallen van seksuele intimidatie alleen de kwestie met collega 6 vaststaat. De werkgever heeft vervolgens volgens het Hof voldoende adequaat gereageerd, toen zij hiervan kennis kreeg. De werkgever heeft collega 6 immers op zijn gedrag aangesproken en hem een officiële berisping gegeven. Bovendien heeft de werkgever de klachtenregeling seksuele intimidatie opgesteld, waarmee zij in voldoende mate heeft voldaan aan de op haar als werkgever rustende zorgplicht voor haar werknemers op het gebied van het tegengaan van seksuele intimidatie op de werkplek.

Uiteraard mag je van een ‘goed werkgever’ verwachten dat hij er alles aan doet om seksuele intimidatie op de werkplek tegen te gaan (zorgplicht werkgever). Dit arrest maakt duidelijk wat een ‘goed werkgever’ in dat kader moet doen: een klachtenregeling opstellen, uniforme bedrijfskleding invoeren en een berisping uitdelen. De werkgever in deze kwestie had dat ook gedaan en werd daarvoor ook ‘beloond’ door de rechter: de werkgever werd niet aansprakelijk geacht voor de vermeende schade als gevolg van seksuele intimidatie op de werkvloer.

Maaike Roet | KemmersRoet Advocaten