AMSTERDAM - Het Hof Leeuwarden heeft een opmerkelijke uitspraak gedaan over de arbeidsovereenkomst van de directeur-grootaandeelhouder. Het hof oordeelde namelijk dat als een bestuurder/directeur-grootaandeelhouder het faillissement van zijn eigen vennootschap aanvraagt, zijn arbeidsovereenkomst met die vennootschap direct ophoudt te bestaan. Na uitspreken faillissement heeft hij geen recht meer op loon.

Het Hof heeft daarmee de betekenis van een arbeidsovereenkomst tussen de directeur-grootaandeelhouder als werknemer en zijn vennootschap als werkgeefster zodanig gerelativeerd dat de directeur-grootaandeelhouder aan het bestaan van een dergelijke overeenkomst niet het recht kan ontlenen op loondoorbetaling tijdens de opzegperiode die ook de curator in acht moet nemen. Dit in tegenstelling tot de overige werknemers, die aanspraak kunnen maken op loon uit de boedel totdat hun arbeidsovereenkomst rechtsgeldig is beëindigd.

In de zaak die aan het hof werd voorgelegd had de directeur-grootaandeelhouder van een verzekeringskantoor geruime tijd na het uitspreken van het faillissement (op eigen verzoek!) een loonvordering ingesteld van ruim € 70.000,-- plus een vergoeding voor het gemis van de leaseauto (een Volvo V70), omdat de arbeidsovereenkomst niet tijdig was opgezegd. Volgens de directeur-grootaandeelhouder was dit een boedelvordering die daarmee voorrang zou hebben boven bijna alle schulden in het faillissement. De curator heeft deze vordering betwist.

Hiermee heeft het Hof een nieuwe ontslaggrond voor de bestuurder geïntroduceerd: te weten het aanvragen van het faillissement van zijn eigen vennootschap. Deze ontslaggrond past niet in het gesloten ontslagstelsel, nu een arbeidsovereenkomst namelijk niet zomaar kan ophouden te bestaan.