MKB Marktplaats
Concurrentiebeding sneller van toepassing
AMSTERDAM - Tot voor kort werd vrij algemeen aangenomen dat een concurrentiebeding niet rechtsgeldig in een arbeidsvoorwaardenregeling kon worden opgenomen. Het concurrentiebeding kon enkel in een arbeidsovereenkomst worden opgenomen.
Dit uitgangspunt vloeide rechtstreeks voort uit de wet, waar in artikel 7:653 BW het schriftelijkheidsvereiste is opgenomen. De achtergrond hiervan is dat een concurrentiebeding een dermate ingrijpend beding is dat dit beding persoonlijk met de werknemer moet zijn aangegaan. Dit betekent dat het concurrentiebeding minstens in de arbeidsovereenkomst dient te zijn opgenomen en niet 'slechts' in de arbeidsvoorwaardenregeling.
In 2007 heeft de Hoge Raad echter een opvallende uitspraak gedaan. Het ging hier om een accountant die zich akkoord had verklaard met de arbeidsvoorwaarden, welke in de arbeidsovereenkomst van toepassing werden verklaard. In deze arbeidsvoorwaarden was een concurrentiebeding opgenomen. Als deze accountant enige jaren later uit dienst treedt om bij de concurrent aan de slag te gaan, doet de vraag zich voor of het concurrentiebeding zoals dit voorkomt in de arbeidsvoorwaardenregeling wel of niet geldt. De accountant stelt dat het concurrentiebeding niet geldt, omdat hij de arbeidsvoorwaarden niet zelf heeft ondertekend, maar uitsluitend een brief heeft geschreven waarin hij stelt dat de arbeidsvoorwaarden door hem zijn geaccordeerd.
De Hoge Raad gaf hem geen gelijk en oordeelde dat het niet (langer) vereist is dat de arbeidsvoorwaarden zelf door de werknemer moeten zijn ondertekend. Ook is niet vereist dat de akkoordverklaring nadrukkelijk naar de aanvaarding van het concurrentiebeding verwijst.
De Hoge Raad gaat echter niet zover dat ook aan het schriftelijkheidsvereiste voldaan zou zijn, in gevallen waarin de werknemer zich schriftelijk akkoord verklaart met de inhoud van een document waarin een concurrentiebeding is opgenomen, als dit document niet is bijgevoegd. De werknemer moet tenslotte wel kennis kunnen nemen van de inhoud van een document om te kunnen beslissen of hij daarmee ook instemt.
De conclusie is dat de rechtsgeldigheid van een concurrentiebeding eerder wordt aangenomen. Een concurrentiebeding opgenomen in een arbeidsvoorwaardenregeling is - mits geaccordeerd door de werknemer - geldig. De uitspraak zal dan ook voor veel werkgevers uikomst bieden. Het is echter nog steeds aan te bevelen om een concurrentiebeding 'gewoon' in de arbeidsovereenkomst op te nemen en te laten paraferen. De toekomst zal uitwijzen of een concurrentiebeding opgenomen in een CAO ook geldig kan worden geacht.
Voor vragen kunt u contact opnemen met mr. M.C.L. Roet: roet@kemmersroet.nl.
Maaike Roet | KemmersRoet Advocaten
Dit uitgangspunt vloeide rechtstreeks voort uit de wet, waar in artikel 7:653 BW het schriftelijkheidsvereiste is opgenomen. De achtergrond hiervan is dat een concurrentiebeding een dermate ingrijpend beding is dat dit beding persoonlijk met de werknemer moet zijn aangegaan. Dit betekent dat het concurrentiebeding minstens in de arbeidsovereenkomst dient te zijn opgenomen en niet 'slechts' in de arbeidsvoorwaardenregeling.
In 2007 heeft de Hoge Raad echter een opvallende uitspraak gedaan. Het ging hier om een accountant die zich akkoord had verklaard met de arbeidsvoorwaarden, welke in de arbeidsovereenkomst van toepassing werden verklaard. In deze arbeidsvoorwaarden was een concurrentiebeding opgenomen. Als deze accountant enige jaren later uit dienst treedt om bij de concurrent aan de slag te gaan, doet de vraag zich voor of het concurrentiebeding zoals dit voorkomt in de arbeidsvoorwaardenregeling wel of niet geldt. De accountant stelt dat het concurrentiebeding niet geldt, omdat hij de arbeidsvoorwaarden niet zelf heeft ondertekend, maar uitsluitend een brief heeft geschreven waarin hij stelt dat de arbeidsvoorwaarden door hem zijn geaccordeerd.
De Hoge Raad gaf hem geen gelijk en oordeelde dat het niet (langer) vereist is dat de arbeidsvoorwaarden zelf door de werknemer moeten zijn ondertekend. Ook is niet vereist dat de akkoordverklaring nadrukkelijk naar de aanvaarding van het concurrentiebeding verwijst.
De Hoge Raad gaat echter niet zover dat ook aan het schriftelijkheidsvereiste voldaan zou zijn, in gevallen waarin de werknemer zich schriftelijk akkoord verklaart met de inhoud van een document waarin een concurrentiebeding is opgenomen, als dit document niet is bijgevoegd. De werknemer moet tenslotte wel kennis kunnen nemen van de inhoud van een document om te kunnen beslissen of hij daarmee ook instemt.
De conclusie is dat de rechtsgeldigheid van een concurrentiebeding eerder wordt aangenomen. Een concurrentiebeding opgenomen in een arbeidsvoorwaardenregeling is - mits geaccordeerd door de werknemer - geldig. De uitspraak zal dan ook voor veel werkgevers uikomst bieden. Het is echter nog steeds aan te bevelen om een concurrentiebeding 'gewoon' in de arbeidsovereenkomst op te nemen en te laten paraferen. De toekomst zal uitwijzen of een concurrentiebeding opgenomen in een CAO ook geldig kan worden geacht.
Voor vragen kunt u contact opnemen met mr. M.C.L. Roet: roet@kemmersroet.nl.
Maaike Roet | KemmersRoet Advocaten



