DEN HAAG - Begin dit jaar nam de Tweede Kamer de Spoedwet aan. Voor 30 wegtrajecten werd besloten tot een versnelde procedure en een beperking van de mogelijkheid om dwars te liggen. Deze wegenaanleg en wegverbredings-trajecten waren vaak jarenlang onderwerp van discussie en procedures, soms 40 jaar. Nederland is besluiteloos en traag en dat breekt ons op.

De Spoedwet beperkt het aantal mensen dat beroep en bezwaar kan aantekenen, je moet er vlak bij wonen of werken. Ook kan je niet, omdat er ergens een detail anders is of een cijfertje iets afwijkt, de hele procedure laten stopzetten zodat opnieuw moet worden begonnen. Vooral de milieu- en natuurorganisaties en enkele fanatieke dolgedraaide particulieren wisten steeds weer noodzakelijke investeringen tegen te houden.

Nu komt de regering met de Crisis- en Herstelwet. Er wordt weer voor een aantal projecten een pakket maatregelen genomen waardoor het sneller kan en waarbij de inspraak beperkt wordt. Het wordt nu het relativiteitsbeginsel genoemd, eerder pleitte ik namens de VVD steeds voor hetzelfde onder de benaming het belanghebbende criterium.
Weer is de essentie dat alleen als je een aantoonbaar belang hebt je recht hebt op de mogelijkheid een bezwaar in te dienen en daarna nog n keer in beroep te gaan.

Maar wat staat er tot mijn verbazing in de wet? Natuur- en milieuorganisaties, als ze statuten hebben met een omschreven doel, kunnen altijd bezwaar en beroep indienen.
Dat klopt naar mijn mening van geen kant.
Als particulieren en bedrijven een aantoonbaar belang bij het project aantonen, willen ze in de procedure meedoen, en dat moet dan ook voor anderen gelden.
Als je er op uitkijkt, er vlak bij woont of werkt, er naast een natuurgebied bezit of beheert dan is het volkomen terecht dat je partij bent bij het besluit.

Maar Milieudefensie uit Amsterdam heeft geen klap te maken met bijvoorbeeld een weg in Zuid Holland.

Dan is er nog een bezwaar dat ik tegen de tijdelijke wetten als de Spoedwet en de Crisis- en Herstelwet heb.
Waarom regelen wij niet in onze gewone wetten dat procedures sneller gaan, dat een detail of minimaal rekenfoutje niet alles kan frustreren.
Waarom regelen wij niet standaard dat alleen aantoonbaar belanghebbenden de procedures mogen gebruiken voor bezwaar en beroep.

Ik ben niet tegen tijdelijke wetten die helpen, maar Nederland is hard toe aan wetten die altijd mogelijk maken dat besluiten over (grote) investeringen redelijk snel kunnen worden genomen.
Dus in een twee jaar en niet pas na 10, 20 of soms zelfs 40 jaar.
Ik ga proberen de verbeteringen in de tijdelijke wetten voor eens en altijd vast te leggen in onze gewone wetten.
Dan komt er eindelijk een einde aan de mogelijkheden voor beroepsdwarsliggers en aan de Nederlandse besluiteloosheid.

Reageren op deze column? Schrijf dan naar redactie@businesscompleet.nl

Geschreven door Charlie Aptroot, lid van de Tweede Kamer voor de VVD